دلتنگی های یک مریم

از وقتی روحم را تسخیر کردی

همه چیز برای من در تو خلاصه می شود

** نمی دانم چرا حس سفر ندارم 16 روز دیگه در آغوش مامان و بابایم هستم

اما با دلی که جا می گذارم چی کنم

** می خواهم این سفر آنقدر خودم را بسازم که تا مدتی خسته نشوم

** شاید این بی حسی من بخاطر حال و هوای بهار یا بلاگ ها ست

که این روزها اکثرا ابری هستند یا نیستند

** تا دقیقه نود کلاس دارم فکر کنم یک مریم خسته باشم در پرواز 22 ساعته به ایران

** آهای دخترک امسال خانه ات خیلی نزدیک خانه مامان ام هست

کاش بتوانیم همدیگر را بیشتر ببینیم مثل آن موقع ها (با شما هستم خانم دکتر)

** اگر کسی دوست داشت هم را ببینیم و وقت داشت خوشحال می شوم

ایندفعه برای دل خودم می آیم ایران وقت اضافی دارم

**امسال تولدمان را ایران هستیم(من وآرین)

بهاری باشید